Cosinar las erbas salvatjas (2) : La rosèla (lo rogilhon)

Papaver rhoeas, Papaver dubium, Papaver hybridum o Papaver argemone en latin.

Rosèla (Fotò : Gilbet Cayron)

La rosèla, es pas possible de la conéisser pas, de tant sa flor se vei de luènh. Roja escarlata coma la crèsta del gal, d'unes li dison « caracacà » per imitacion del cant.
Tanlèu la prima e dusca a la davalada las rosèlas se trapan sens patir pels òrts, pels camps de blat, a l'abroa dels camins... Tre que la tèrra es estada gratada las granetas mancan pas de grelhar.
Las fuèlhas bravament descopadas e borrudas fan una roseta (son sarradas e agropadas las unas contra las autras e desplegadas pelsòl coma un pissalièch). Tant que la flor es pas encara montada, la planta amb sas fuèlhas joves sembla una ròda pichona pausada sus la tèrra, benlèu qu'es per aquò que la disèm « roèla » (rodèla ?). Un còp passida, la flor roja produsís fòrça granas pichonetas (de milierats) dins una capsula traucada sul naut coma una salièira ; lo vent t'espandís aquò coma la sal sul bistèc

De rosèlas, n’i a mai d’una mena que son pas aisidas de destriar tant qu'an pas florit, mas se pòdon emplegar tant las unas coma las autras.
Aquelas rosetas tendrinèlas se mesclan, un còp lavadas plan coma cal, amb las ensaladas de sason. Los petals tanben relevan las ensaladas verdas de lors sorires colorats.
Un pauc pus tard dins la sason quand las fuèlhas son mai vièlhas las cal far còire. Se pòdon mesclar amb d'autras plantas salvatjas (ortigas, borratjas, espinarcs salvatges...). Fan miranda per aprestar pascadons, farsons e farsums. Trobaretz aquí un biais de las cosinar per ne far un plat famós e pas tròp car.
Los petals se pòdon emplegar per preparar siá de confituras siá de siròps. Los cal pas amassar aprèp la pluèja, los cal plan secs.
Las capsulas encara verdas e tendrinelas se manjan chimpadas dins de sal o ajustadas a las ensaladas. An un reiregost d'auglanas (avelanas).
Las granas secas son de bona sèrva, se pòdon ajustar dins las pastas : pan, còcas... Servisson tanben a podrar lo dessús de las tartas quine que siá la frucha utilizada per garnir.

 

Lasanhas d’èrbas salvatjas

Ingredients :
-    4 placas de lasanhas
-    Dos o tres braves planponhats (200  g) de fuèlhas joves de rosèlas per cada persona. S’i pòdon mesclar, ortigas joves, espinarcs salvatges, borratja...
-    una ceba
-    dos culhièras a sopa d’òli
-    salsa Bechamèl (80g de burre, 1 litre de lach, 3 culhièras a sopa de farina)
-    formatge de gruièra raspat e/o parmesan
-    sal, pebre
 

Preparacion :
-    Còire las èrbas a la vapor.
-    Trissar la cèba e la far revenir a la padena dins un pauc d’òli, quand es plan rossèla i ajustar las èrbas cuèchas e estorradas.
-    Mesclar la salsa Bechamèl, la cèba e las èrbas.
-    Salar e pebrar.
-    Dins un plat plan onchat metre una sisa de lasanhas puèi una sisa de plantas mescladas amb la Bechamèl, tornarmai una sisa de lasanhas, una sisa d’èrbas... Acabar amb una sisa de lasanhas e dessús espandir un pauc de formatge raspat.
-    Daissar còire un vintenat de minutas dins lo forn caud.

Variantas :
Las èrbas cuèchas + Bechamèl o las èrbas cuèchas + uòus e crèma de lach se pòdon vojar sus una pasta bresada o una pasta a tarta per ne far una mena de quicha. Se pòdon plegar entre doas assisas de pasta fulhetada per ne far un fulhetat d’èrbas. Se pòdon tanben far de fulhetats pichons, un per cada persona...
Es quicòm de famós o vos garentissi !

 

Siròp de petals de rosèla

Ingredients :
-    300 a 500g de petals
-    mièg litre d'aiga
-    500g de sucre

Preparacion :
-    Quand l'aiga bolhís i getar los petals e tuar lo fuòc. Acaptar lo topin e daissar infusar un quinzenat de minutas. Passar dins un colador (filtrar).
-    Ajustar lo sucre e far prene un bolh en bolegant amb un culhièr.
Per sèrvar lo siròp :
-    Lo vojar encara caud dins de botelhons  (de Perrier per exemple).
-    Tampar e resèrvar al fond del refrigerador.
-    Lo siròp se mescla a l'aiga o al vin blanc, servís tanben a la decoracion de las glaças, de las tartas o de las ascudèlas !

Iveta